Gündüz güneş ışıklarıyla, gece ay yansımasıyla yaşarken biz evlerimizde yanı başımızda yanarken sobalarımız, her şeyden ve herkesten umudu kesmişken bir ses gelir; hiç beklenmedik bir ses sizi kendinize getirir. Yalnızken kalabalığa karışmış hissedersiniz kendinizi.
Güneş sisteminin sıcaklığında yanarken ya da kar taneleriyle donarken eğer yalnızsanız o sese ihtiyaç duyarsınız.
Bütün herkesi küstürmüşken kendinize, yalnız kalmışken böylesine, neyin soğukluğu bu? Neyin? Karın mı, soğuk havanın mı bu? Anlamadım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder