MEVSİMLERİN ZAMANI

               
   Nedir bu mevsimlerin çektiği ?
İnsanlar yazın eğlenir,sonbahar hüzünlenir,ilkbaharda çiçeklerin sevincini yaşarlar.
Kışın ise sevdikleriyle sıcak evlerinde zaman geçirirler.Oysa mevsimler o kadar yalnızlar ki kimseye fark ettirmeden yaşıyorlar yalnızlıklarını .Biz onlarla duygudan duyguya uçup giderken ne ilkbahar,ne sonbahar,nede yaz yada kış hiçbiri bizimle gelmez.Yani sen sevinçlisin mutlusun diye neden kış görevini bırakıp da sana güller açsın.Senin ayrıcalığın ne ki? Mevsimler kadar yalnız onlar kadar mutsuz  bir ben varım ,onları anlayan onlarla her şeyini paylaşan...

YOLUNDA GİTMEYEN İŞLER

            Hayatında  her şeyin kötüye gittiğini düşündüğün zamanlarda,bir şey olsa düzeni bozmadan götürecek bir şey mesela! İşte o zamanlardan birindeyim sanırım. Her şey kötüye gidiyor hayatımda düzeni bozmadan gelip giden o her neyse bana da gelir mi acaba?
             Keşke gelse !
Her şeyi yoluna koysa hayatımda çünkü; artık benim gücüm kalmadı,bu düzende.Öyle bir şey olmalı ki hem düzeni benden iyi bilmeli hemde benden çok sevmeli...

şu düzensiz dünyada düzen kurma çabaları gösteren ve gerçekte düzensiz olan biriyim.
SAGILARIMLA......

TANINMAYAN KİŞİ !

Aşk kadar kolay değildi,hikayemden çıkan hisler.Bir ileri bir geri savurdu bedenimi yıllarca.Onsuz olmak,onunla olmaktan çok daha güzeldi.Ne de olsa aşk dediğin,şu yüklediğimiz anlamlardan ibaretti.Belki onu gerçekten tanımış olsam bu kadar sevemezdim.Pinokyo'mdu o benim.Görüntüsünü bulup,içerisine bir ruh yerleştirdiğim.. 

Herkes'ten ve her şey'den en kolay kaçtığım yerimdi benim.Ne gereksiz hırslara ne de anlamsız egolarıma karıştırdım onu.Olduğu gibi sevdim,olduğu kadar tattım.O beni sevdi mi diye çok fazla düşünmedim.Benim onu sevmemle,onun sevgisinin ne alakası olabilirdi.O benim sonsuzluğum, ben ise onun için hiç bilmediği biri olmuştum. Sesimi duyuramadım.boğuldum.Sevgimi paylaşamadım,yoruldum.Aşkla büyüdüm ve sonunda yoğruldum.Eksileceğim korkusuyla adım atarken, çoğaldım. Bu kadar sevebilmenin cesaretiyle ben,'ben' oldum.Bir şey gördüm onun gözlerinde,çok sıcak,tanıdık,aşktan ve varoluştan.Hiç inanmadım biteceğine.Bunu her nefeste dile getirmekten korkmadım.Benim aşkım o olduğu sürece değil, ben var olduğumca vardı.Anlamadı! 'Seni Seviyorum' demekle,yanında olmakla aşk olur sandı.Ama olmadı o beni hiç tanımadı .